Anatol Sienkiewicz
Anatol Sienkiewicz (ur. w 1905 w Wesenbergu estońskie Rakvere, zm. w 1978 w Warszawie) – płk lek. wet. komendant Wojskowego Ośrodka Naukowo-Badawczego Służby Weterynaryjnej.
Anatol Sienkiewicz był absolwentem gimnazjum w Narwie, następnie Instytutu Weterynaryjnego w Witebsku w 1928 r. Po jego ukończeniu pracował w Czelabińsku. W 1933 r. uciekł do Estonii, gdzie w 1936 r. ukończył uniwersytet w Dorpacie (estońskie Tartu). Studiował także w Hanowerze i Wiedniu. W 1939 r. osiedlił się w Polsce. Podczas wojny obronnej Polski służył w 3. pułku Ułanów Śląskich w Tarnowskich Górach i DOK Kraków. W czasie okupacji niemieckiej mieszkał w Krakowie, Myślenicach i Dobczycach, pracując jako lekarz weterynarii, jednocześnie związany z konspiracją, był dowódcą plutonu terenowego AK i pierwszym burmistrzem Dobczyc z ramienia rządu polskiego na uchodźstwie. Od 2 kwietnia 1945 do października 1968 r. w WP na różnych stanowiskach w wojskowej weterynarii, m.in. dyr. nauk w Centrum Wyszkolenia i Badań Weterynaryjnych w Puławach i szef Oddziału Badawczego,inicjator organizacji Ośrodka Badawczego Służby Weterynaryjnej po planowanej likwidacji Centrum , od 1957 pułkownik, od 1960 pierwszy komendant Ośrodka. Autor publikacji z zakresu roli służby weterynaryjnej w nowoczesnej wojnie oraz chorób popromiennych zwierząt.
[edytuj] Źródła
- dokument rodziny oraz m.in. książka Sto lat weterynarii w Puławach 1862-1962, Puławy 1962.